...Απίστευτη μέρα, ακράτητη μέρα.
Καμία σχέση με τα προγραμματισμένα μου.
Εκεί που θέλει να σε πάει η ζωή, θα σε πάει!
Δεν την γλυτώνεις!
Τρομάζει και εκπλήσσει, συνάμα!
Δεν σε πιστεύουν όταν τα λες, δεν σε πιστεύουν όταν τα δείχνεις, κάνουν τον Σταυρό τους οι παρόντες!
Δεν ξέρω τίνος Χέρι, είναι!
Κι αν νομίζω ότι ξέρω, λάθος θα κάνω, δε μπορεί!
Ωστόσο, λείπω, απορούν οι φίλοι μου, γιατί έχω (δεν το συζητάμε!), προχωράτε φίλοι και συγγενείς, κάθε ένας μας ζει τις στιγμές του, βλέπει την δική του θέα, αναλόγως σε ποιο σημείο ζωής βρίσκεται, μην αγχώνεστε για τίποτα, μην στεναχωριέστε, όλα όσα είναι να γίνουν, θα γίνουν, δε μπα να χτυπιέστε κι εσείς κι εγώ, εκεί έχω καταλήξει προ πολλού!
Η μέρα σήμερα ήταν παραμονή Μεγάλου Ψυχοσάββατου,....
"Ουσία", είπα.
Ναι, έχασα και τα γυαλιά μου!
"Τυφλή" και μ' αρέσει!
Έτσι κι αλλιώς, ούτε μ' αυτά που φοράω (τώρα), ούτε με τα άλλα (8ετίας, όμως καλύτερα!) έβλεπα σωστά!
Ευκαιρία για σωστά, από βδομάδα!
Ως τότε, ότι έχω έτοιμο, κι ότι κατάφερα και είδα, κουτσά - στραβά!
Μ' αρέσουν τα "εμπόδια", γιατί με αναστηλώνουν, κι ... ίσως, με "οδηγούν" σε ποιο σωστό δρόμο!
Θα δείξει!
Εσείς, εδώ θα είστε, θα δείτε, θα μάθετε!
Κι εγώ, μάλλον, για άγνωστο λόγο, νομίζω πως θα μείνω...
Θα με σκάσει ο Σκηνοθέτης, μα .... θα φανεί στο "χειροκρότημα".
Υγ. Κι αν υπάρξει κάποτε χρόνος και περιγράψω (γράψω) το έργο, ας πουν ότι είναι και φανταστικό! Δεν θα με πειράξει καθόλου!
Πρώτη κίνηση στα "τυφλά", να δω τους φίλους μου, έστω και αόρατα!
Εύκολο, νομίζεις;
Ποιά γυαλιά, ποιο σπίτι, να του μοιάζει, όταν είναι σε μετακόμιση, ποιες εικόνες αρχική;.
Παρκάρισμα φώτο, ευχές να περνάτε καλά, με υγεία, μην ΞΕΧΑΣΕΤΕ τις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΦΕΥΓΑΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ, αύριο, κι εγώ, να πατήσω λίγο χαλί στα πόδια μου, να το προλάβω, τώρα, να φορτίσω, και θα την βρούμε εκείνη την χαμένη τάξη, δεν μπορεί, είτε στην ζωή μας, είτε στο σπίτι μας, είτε στο νετ!
Αρχίζει η Νικολούλη, βγαίνω, ακούμε!
Αυτές, φρέσκιες, και με "λάθος" γυαλιά!
Καινούργια μεν, ενθύμιο λάθους μιας καβαλημένης νέας γιατρίνας, που δεν θέλησα ποτέ να προσβάλλω.
Μια χαρά, φαντάζομαι, βγήκε η ανάρτηση, καλή μου!
Αρκεί να τα "λάθη" να μας κάνουν καλύτερους, να μάς μαθαίνουν!
Στον αέρα!
Όσες ετικέτες και να βάλω, λίγες θα είναι, δια την Σήμερον....!
Καμία σχέση με τα προγραμματισμένα μου.
Εκεί που θέλει να σε πάει η ζωή, θα σε πάει!
Δεν την γλυτώνεις!
Τρομάζει και εκπλήσσει, συνάμα!
Δεν σε πιστεύουν όταν τα λες, δεν σε πιστεύουν όταν τα δείχνεις, κάνουν τον Σταυρό τους οι παρόντες!
Δεν ξέρω τίνος Χέρι, είναι!
Κι αν νομίζω ότι ξέρω, λάθος θα κάνω, δε μπορεί!
Ωστόσο, λείπω, απορούν οι φίλοι μου, γιατί έχω (δεν το συζητάμε!), προχωράτε φίλοι και συγγενείς, κάθε ένας μας ζει τις στιγμές του, βλέπει την δική του θέα, αναλόγως σε ποιο σημείο ζωής βρίσκεται, μην αγχώνεστε για τίποτα, μην στεναχωριέστε, όλα όσα είναι να γίνουν, θα γίνουν, δε μπα να χτυπιέστε κι εσείς κι εγώ, εκεί έχω καταλήξει προ πολλού!
Η μέρα σήμερα ήταν παραμονή Μεγάλου Ψυχοσάββατου,....
"Ουσία", είπα.
Ναι, έχασα και τα γυαλιά μου!
"Τυφλή" και μ' αρέσει!
Έτσι κι αλλιώς, ούτε μ' αυτά που φοράω (τώρα), ούτε με τα άλλα (8ετίας, όμως καλύτερα!) έβλεπα σωστά!
Ευκαιρία για σωστά, από βδομάδα!
Ως τότε, ότι έχω έτοιμο, κι ότι κατάφερα και είδα, κουτσά - στραβά!
Μ' αρέσουν τα "εμπόδια", γιατί με αναστηλώνουν, κι ... ίσως, με "οδηγούν" σε ποιο σωστό δρόμο!
Θα δείξει!
Εσείς, εδώ θα είστε, θα δείτε, θα μάθετε!
Κι εγώ, μάλλον, για άγνωστο λόγο, νομίζω πως θα μείνω...
Θα με σκάσει ο Σκηνοθέτης, μα .... θα φανεί στο "χειροκρότημα".
Υγ. Κι αν υπάρξει κάποτε χρόνος και περιγράψω (γράψω) το έργο, ας πουν ότι είναι και φανταστικό! Δεν θα με πειράξει καθόλου!
Πρώτη κίνηση στα "τυφλά", να δω τους φίλους μου, έστω και αόρατα!
Εύκολο, νομίζεις;
Ποιά γυαλιά, ποιο σπίτι, να του μοιάζει, όταν είναι σε μετακόμιση, ποιες εικόνες αρχική;.
Παρκάρισμα φώτο, ευχές να περνάτε καλά, με υγεία, μην ΞΕΧΑΣΕΤΕ τις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΦΕΥΓΑΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ, αύριο, κι εγώ, να πατήσω λίγο χαλί στα πόδια μου, να το προλάβω, τώρα, να φορτίσω, και θα την βρούμε εκείνη την χαμένη τάξη, δεν μπορεί, είτε στην ζωή μας, είτε στο σπίτι μας, είτε στο νετ!
Αρχίζει η Νικολούλη, βγαίνω, ακούμε!
Αυτές, φρέσκιες, και με "λάθος" γυαλιά!
Καινούργια μεν, ενθύμιο λάθους μιας καβαλημένης νέας γιατρίνας, που δεν θέλησα ποτέ να προσβάλλω.
Μια χαρά, φαντάζομαι, βγήκε η ανάρτηση, καλή μου!
Αρκεί να τα "λάθη" να μας κάνουν καλύτερους, να μάς μαθαίνουν!
Στον αέρα!
Όσες ετικέτες και να βάλω, λίγες θα είναι, δια την Σήμερον....!
