Εξ επίτηδες δημόσιο ή αλλιώς: "παρκάροντας" την ουσία της μέρας, στον αέρα...

...Απίστευτη μέρα, ακράτητη μέρα.
Καμία σχέση με τα προγραμματισμένα μου.
Εκεί που θέλει να σε πάει η ζωή, θα σε πάει!
Δεν την γλυτώνεις!
Τρομάζει και εκπλήσσει, συνάμα!
Δεν σε πιστεύουν όταν τα λες, δεν σε πιστεύουν όταν τα δείχνεις, κάνουν τον Σταυρό τους οι παρόντες!
Δεν ξέρω τίνος Χέρι, είναι!
Κι αν νομίζω ότι ξέρω, λάθος θα κάνω, δε μπορεί!

Ωστόσο, λείπω, απορούν οι φίλοι μου, γιατί έχω (δεν το συζητάμε!), προχωράτε φίλοι και συγγενείς, κάθε ένας μας ζει τις στιγμές του, βλέπει την δική του θέα, αναλόγως σε ποιο σημείο ζωής βρίσκεται, μην αγχώνεστε για τίποτα, μην στεναχωριέστε, όλα όσα είναι να γίνουν, θα γίνουν, δε μπα να χτυπιέστε κι εσείς κι εγώ, εκεί έχω καταλήξει προ πολλού!

Η μέρα σήμερα ήταν παραμονή Μεγάλου Ψυχοσάββατου,....

"Ουσία", είπα.

Ναι, έχασα και τα γυαλιά μου!
"Τυφλή" και μ' αρέσει!
Έτσι κι αλλιώς, ούτε μ' αυτά που φοράω (τώρα), ούτε με τα άλλα (8ετίας, όμως καλύτερα!) έβλεπα σωστά!
Ευκαιρία για σωστά, από βδομάδα!
Ως τότε, ότι έχω έτοιμο, κι ότι κατάφερα και είδα, κουτσά - στραβά!
Μ' αρέσουν τα "εμπόδια", γιατί με αναστηλώνουν, κι ... ίσως, με "οδηγούν" σε ποιο σωστό δρόμο!

Θα δείξει!
Εσείς, εδώ θα είστε, θα δείτε, θα μάθετε!
Κι εγώ, μάλλον, για άγνωστο λόγο, νομίζω πως θα μείνω...
Θα με σκάσει ο Σκηνοθέτης, μα .... θα φανεί στο "χειροκρότημα".

Υγ. Κι αν υπάρξει κάποτε χρόνος και περιγράψω (γράψω) το έργο, ας πουν ότι είναι και φανταστικό! Δεν θα με πειράξει καθόλου!

Πρώτη κίνηση στα "τυφλά", να δω τους φίλους μου, έστω και αόρατα!
Εύκολο, νομίζεις;
Ποιά γυαλιά, ποιο σπίτι, να του μοιάζει, όταν είναι σε μετακόμιση, ποιες εικόνες αρχική;.
Παρκάρισμα φώτο, ευχές να περνάτε καλά, με υγεία, μην ΞΕΧΑΣΕΤΕ τις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΦΕΥΓΑΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ, αύριο, κι εγώ, να πατήσω λίγο χαλί στα πόδια μου, να το προλάβω, τώρα, να φορτίσω, και θα την βρούμε εκείνη την χαμένη τάξη, δεν μπορεί, είτε στην ζωή μας, είτε στο σπίτι μας, είτε στο νετ!

Αρχίζει η Νικολούλη, βγαίνω, ακούμε!

Αυτές, φρέσκιες, και με "λάθος" γυαλιά!
Καινούργια μεν, ενθύμιο λάθους μιας καβαλημένης νέας γιατρίνας, που δεν θέλησα ποτέ να προσβάλλω.
Μια χαρά, φαντάζομαι, βγήκε η ανάρτηση, καλή μου!
Αρκεί να τα "λάθη" να μας κάνουν καλύτερους, να μάς μαθαίνουν!

Στον αέρα!
Όσες ετικέτες και να βάλω, λίγες θα είναι, δια την Σήμερον....!

Ατάκες, ποίηση, σοφά, αστεία, φώτο

Ατάκες, ποίηση, σοφά, αστεία, φώτο

Έλυσαν τα προβλήματα της κρίσης χάρη στα... γαϊδούρια

Τα τελευταία χρόνια στην Πελοπόννησο αλλά και σε όλη την Ελλάδα, μια νέα, δυναμική παραγωγή αναπτύσσεται κι έχει να κάνει με την εκτροφή γαϊδουριών, για την παραγωγή γάλακτος και παραγώγων του.

Είναι αλήθεια πως ένα λίτρο γάλα γαϊδούρας κοστίζει από 30 έως 50 ευρώ και είναι δυσεύρετο, γιατί ακόμα είναι λίγοι αυτοί που έχουν δημιουργήσει φάρμες εκτροφής γαϊδουριών, ενώ ταυτόχρονα, είναι και λίγο το γάλα που δίνει μια γαϊδουρίτσα.

Σήμερα στην Πελοπόννησο, υπάρχουν τρεις μεγάλες φάρμες εκτροφής των συμπαθών τετραπόδων και βρίσκονται στο Μελιγαλά, στον 'Αγιο Δημήτριο Επιδαύρου και στην περιοχή της Ανδρίτσαινας, οι οποίες παράγουν γάλα και το εμπορεύονται, ενώ η μία απ' αυτές έχει ανοίξει κι άλλους κωδικούς, παράγοντας και διοχετεύοντας στην αγορά και σαπούνι από γάλα γαϊδούρας, ενώ μια μικρή φάρμα στην Έδεσσα δεν εμπορεύεται το γάλα, αντίθετα, το χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη για την παρασκευή καλλυντικών με αναζωογονητικές, όπως λέει, ιδιότητες.

Απουσιάζει η κρατική βοήθεια

Όλοι οι παραγωγοί που μίλησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ανέφεραν πως δεν είναι μια εύκολη δουλειά. Χρειάζεται μεράκι, αγάπη για τα ζώα, ενώ όλοι τους ξεκίνησαν αυτή την επαγγελματική ενασχόληση, εξαιτίας της κρίσης και, όπως τόνισαν, δεν βρήκαν καμία βοήθεια από το κράτος. Ούτε επιδότηση πήραν και βέβαια αντιμετώπισαν και βρίσκουν μπροστά τους πολλά γραφειοκρατικά κωλύματα. Είναι ενδεικτικό ότι, μόλις πριν από 15 μήνες, στις 17 Φεβρουαρίου 2014, πήρε ΦΕΚ και δόθηκε η άδεια ουσιαστικά για την αξιοποίηση του γαϊδουρινού γάλακτος για ανθρώπινη κατανάλωση.

Είναι χαρακτηριστικό, αυτό που δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Κατερίνα Οικονόμου, από τον 'Αγιο Δημήτριο Επιδαύρου, όπου πρόσφατα ανέλαβε τη διοίκηση της φάρμας, εξαιτίας αιφνίδιου θανάτου του πατέρα της που τη δημιούργησε, «καμία βοήθεια δεν έχουμε από το κράτος. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο να παίρνουμε επιδότηση για τα ζώα μας, αλλά να μειωθεί η γραφειοκρατία. Στο εξωτερικό, όλα τελειώνουν γρήγορα. Έτσι να γίνει κι εδώ».

Η Κατερίνα Οικονόμου ανέφερε ότι, τα τρία πρώτα χρόνια που ο πατέρας της δημιούργησε τη φάρμα, ήταν πολύ δύσκολα. Υπήρχαν νομικά κενά και ο κόσμος ήταν δύσπιστος, ενώ είχαν φτάσει να στέλνουν και υπομνήματα στο υπουργείο, για να ανοίξουν κωδικοί.

Η φάρμα της Κατερίνας δημιουργήθηκε πριν από έξι χρόνια από τον πατέρα της, ο οποίος είχε μια μικρή χωματουργική εταιρεία, που λόγω της κρίσης δεν είχε δουλειά και προσπαθούσε να ζήσει την πενταμελή του οικογένεια, με το ελαιοτριβείο που διατηρούσε στο χωριό, όμως, λόγω της εποχικότητας, ήταν αναγκαίο να αναζητήσει κι άλλη απασχόληση και έτσι δημιουργήθηκε η φάρμα με τα γαϊδουράκια.

Σήμερα, η φάρμα της Κατερίνας, έχει σαράντα πέντε γαϊδουράκια που βόσκουν ελεύθερα σε ιδιόκτητες εκτάσεις, στην περιοχή της Επιδαύρου και υπογράμμισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι εμπορεύεται μόνο το γάλα, το οποίο διατίθεται σε ντελικατέσεν και καταστήματα βιολογικών προϊόντων, στην Αθήνα, την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη και τον Πύργο. 

πηγή